သဘာ၀ကိုဆန္႕က်င္ရင္ ကိုယ္ကလည္းျပန္လည္ေပးဆပ္ရတတ္တယ္နွင့္ အစာဆိပ္သင့္ျခင္းမ်ား

ဆရာေတာ္ ပ်ဥ္းမနားတြင္ရိွစဥ္က မၾကာခဏ ရန္ကုန္မၾကြမွီ မီးရထားစီးရန္ မဟာျမိဳင္ေတာရမွ ပ်ဥ္းမနား ျမိဳ႕ေပၚသို႕ၾကြလာေလ့ရိွပါသည္။ ၾကြလာလ်င္လည္း ေလသာေက်ာင္းတြင္ တေထာက္နားသည္ကမ်ားပါသည္။ ေလသာေက်ာင္းသည ္မီးရထားဘူတာနွင့္နီးျပီး ရန္နုိင္ရပ္ကြက္တြင္ရိွပါသည္။
မဟာျမိဳင္ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိကအားသြားေရာက္ဖူးေမ်ွာ္လ်င္ ဆရာေတာ္သည္ ဖူးေမ်ွာ္ျပီး ထုိင္ေနသည္ကို မၾကိဳုက္ပါ။ သိလိုေသာေမးခြန္းမ်ားကို ေမးလ်င္ၾကိဳက္နွစ္သက္ပါသည္။ သိလိုသည္မ်ားကို ေမးရန္ခြင့္ျပဳေလ့ရိွသည္။
က်မသည္ တခါ ေမတၱာပို႕သည္ဆိုေသာ ေမတၱာသည္ ပို႕ခံရေသာသူထံေရာက္ပါသလားဘုရားဟု ခပ္ကပ္သီးကပ္သပ္ဆန္ေသာေမးခြန္းကို ေမးမိပါသည္။ ဆရာေတာ္သည္ ေမတၱာဆုိသည္မွာ မျမင္ရေသာ လွုိင္းေလးမ်ားရိွသည္။ ဥပမာ ေရဒီယိုလြင့္သည္ လွဳိင္းကိုျမင္ရပါသလား။ မျမင္ရဘဲ ဖမ္းမိတယ္မဟုတ္လားဟု ေျပာပါသည္။ စူးစူးစိုက္စို္က္ပို႕လ်င္ ရသည္ဟုလည္းမိန္႕ပါသည္။ ေမတၱာဆိုေသာ လွုိင္းတမ်ဳိးဟုလည္း မိန္႕ခဲ့ပါသည္။ ထိုစဥ္က ဆရာေတာ္က သဘာ၀ကိုဆန္႕က်င္လ်င္ ကိုယ္ကျပန္လည္ေပးဆပ္ရသည္ဆိုေသာ စကားကို ယခင္က ဆရာေတာ္ဥပမာနွင့္ေျပာခဲ့ေသာ္လည္း သိပ္ေလးေလးနက္နက္ မျဖစ္မိပါ။ အမွန္ကို၀န္ခံလိုပါသည္။
ဆရာေတာ္က ဥပမာ- ေဆးလိပ္ေသာက္သည္။ အရက္ေသာက္သည္ သဘာ၀တရားကို မူမမွန္ေသာ အရာမ်ားျဖင့္ ဆန္႕က်င္သည္။ မမူးေသာသဘာ၀တရားကို မူးေအာင္လုပ္ယူသည္။ ထိုအခါမိမိတုိ႕ဘက္မွ အဆုပ္ေရာဂါ၊ ေရာဂါေပါင္းစံု၊ ကင္ဆာစသည္ျဖင့္ ေပးဆပ္ရသည္ဟုဆိုမိန္႕ခဲ့ပါသည္။ ထိုစဥ္က သိပ္ျပီး သေဘာလည္းမေပါက္ခဲ့မိ။ ေပါက္ရေလာက္ေအာင္လည္း အေျခအေနသည္မေပး။
မၾကာမတင္က အင္တာနက္သတင္းတြင္ ျမန္မာနုိင္ငံသည္ ကင္ဆာအျဖစ္အမ်ားဆံုး တြင္ ဒုတိယလိုက္သည္။ စားေသာက္ရာတြင္ အသံုးျပဳေသာ ဆိုးေဆးမ်ားေၾကာင့္ဟုလည္း 7 days news တြင္ အမွတ္တမဲ့ဖတ္မိလိုက္ပါသည္။
က်မတို႕ မိသားစုမ်ားတြင္လည္း ကင္ဆာျဖင့္ ေသဆံုးသည္ကမ်ားပါသည္။ ၾကီးၾကီးရယ္ အေဖရယ္က ေဆးလိပ္ကို အေသေသာက္သည္။ သူတို႕သည္ ကင္ဆာနွင့္သာေသၾကသည္။
တေလာက က်မအားေညာင္ဦးသို႕မၾကာခဏ အသြားအျပန္ကုန္က်စရိတ္ခံေသာ ေဒၚခင္ျမင့္ၾကည္သည္ ၀မ္းအၾကိမ္(၂၀)တညတည္းတြင္ သြားရာ၊ ၄င္းမွာေမ်ာ့ေနျပီး ဗ်ာဓိ၏သေဘာကို ေကာင္းေကာင္းနားလည္ သြားသည္ဟုဆိုပါသည္။ အေၾကာင္းရင္းမွာကား ပိုးသတ္ေဆးမ်ားျဖန္းထားေသာ ေဂၚဖီထုပ္အား စားမိ၍ဟု ေျပာပါသည္။
ဤသည္ကား သဘာ၀ကိုလြန္ဆန္ျခင္းေပးတည္း။ အႏၱရာယ္ၾကီးမားေသာ သဘာ၀ကိုဆန္႕က်င္မွဳပါ။ ပိုးသတ္ေဆးမ်ားတြင္ ေဆးကြ်င္းအာနိသင္ေခၚေသာ Residue effect ရိွရာ၊ အသိဥာဏ္အားျဖင့္ အားနည္း၍ ဖ်န္းသေလာ သို႕တည္းမဟုတ္ေလာဘေၾကာင့္ဖ်န္းသေလာ၊ အသံုးျပဴသူသာသိေပလိမ့္မည္။
က်မတို႕လြန္ခဲ့ေသာ အနွစ္(၂၅-၃၀)ပတ္၀န္းက်င္ကေတြ႕ခဲ့ရေသာ ပန္းပြင့္(ပန္းမုန္လာ)တြင္ အမ်ားဆံုးက်ေရာက္ေသာ စိန္ကြက္ဖလံဆိုသည့္ အစိမ္းေရာင္အေကာင္ေလးမ်ားသည္ မေတြ႕ရသေလာက္ေပ။ ေပ်ာက္ျခင္းမလွေပ်ာက္သြားျခင္းကို ၾကည့္ျခင္းျဖင့္ မည္မ်ွေဆးသုံးသည္ကို ခန္႕မွန္းၾကည့္နုိင္ေပသည္။ ပိုးနဂါး (Army worm) သည္လည္း ပန္းမုန္လာ၊ ေဂၚဖီထုပ္တို႕တြင္ မည္သည့္အခါမွ မကင္းခဲ့။ ယခုအခါတြင္ မျမင္ရေလာက္ေအာင္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားသည္ လွပၾကပါသည္။
လူသားခ်င္းစာနာတရားကင္းကာ ေလာဘေနာက္ကိုသာလိုက္ေနေသာ လူသားဦးေရ ပိုမ်ားေသာေၾကာင့္ ဆိုးက်ဳိးမ်ားသည္ ကမၻာေပၚတြင္ နည္းေပါင္းစံုနွင့္ေပၚေပါက္လာေပသည္။ သဘာ၀အရ ပိုးက်သည္ကို လိုအပ္သေလာက္မ်ွသာ ဖ်န္းသင့္ပါလ်က္ လိုအပ္သည္ထက္ပိုဖ်န္းလာေသာအခါ လူတို႕၏အသက္အႏၱရာယ္ အထိပါက်ေရာက္နုိင္ပါသျဖင့္ ထိုလုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ထားသူမ်ား စာနာတရားထားသင့္ရလွေပသည္။ မိမိကုိယ္တုိင္လူမသတ္ေသာ္လည္း လူသတ္လက္နက္တမ်ဳိးကို မိမိသည္ သြယ္၀ွက္ေနေသာနည္းျဖင့္ အသံုးခ်ေနသည္နွင့္တူေပသည္။
လူသား၏ေလာဘသည္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။ ယခင္ကလည္း CFC သည္ ေနာက္ဆံုး အိုဇုန္းလႊာေပါက္ကြဲ၍ ရာသီဥတုစေဖါက္ျပန္ရမွ ဆိုးက်ဳိးမ်ားစြာနွင့္ တကမၻာလံုးရင္ဆုိင္ရေပသည္။ မဆံုးနိုင္ေသာ တီထြင္မွဳတို႕သည္ ေကာင္းက်ဳိးရိွသလို ဆိုးက်ဳိးမ်ားလည္းရိွခဲ့ၾကပါသည္။
မိမိက သဘာ၀ကိုလြန္ဆန္၍ မိမိကျပန္ဆပ္ရသည္မွာ တရားေသာ္လည္း မိမိက မလြန္ဆန္ပါဘဲ အျခားသူမ်ား၏ေလာဘေၾကာင့္ မိမိနွင့္တကြ ပတ္၀န္းက်င္ကိုပါထိခိုက္လာေသာ ဆုိးက်ဳိးသည္ကား ေၾကာက္စရာေကာင္းလွေပသည္။
ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကသည္ မိမိေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကို မထိခုိက္မိေစရန္ အျမဲတမ္းဆံုးမေလ့ရိွပါသည္။ ဥပမာ-တခုအားျဖင့္ မိသားစုတခုတြင္ တစံုတေရာက္သည္ဆိုးသြမ္း၏။ ထိုဆိုးသြမ္းမွဳသည္ တခါတရံ မိမိ၏ မိသားစုတင္မက ပတ္၀န္းက်င္ကိုပါထိခိုက္လာတတ္ၾကသည္။ ထိုသို႕ေသာကိစၥမ်ားကို မ်ားစြာသတိျပဳျပီး ထိမ္သိမ္းသင့္ေၾကာင္း ၾသ၀ါဒေပးခဲ့သည္မွာ ယခုအခါတြင္ ဒက္ထိလက္ထိ လူသားမ်ားအသက္အထိ ထိခိုက္လာေလာက္ေအာင္ မွန္ကန္လာေပသည္။ ေလာကၾကီးက သက္ေသျပလ်က္ရိွေပသည္။
ေလာကၾကီး သာယာလွပေအာင္၊ ေလာကၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းေအာင္၊ ေလာကၾကီး ေအးခ်မ္းသာယာေအာင္ လူသားတိုင္းမွာ တာ၀န္ရိွပါသည္။
တရားသည္ မတရားေသာစိတ္တို႕ကိုထိမ္းခ်ဳပ္ေစနုိင္၏။ မတရားေလာဘကိုလည္း ထိမ္းခ်ဳပ္ေစနုိင္၏။
ေလာဘေနာက္လိုက္သားေကာင္းမ်ားသည္ လူသားအသက္အႏၱရာယ္နွင့္ မရင္းရေစရန္ အထူးသတိျပဳသင့္ ပါသည္ဟု။
ေမတၱာျဖင့္