ငါက နင္တို႕ကိုပိုေတာင္သနားေသး

က်မ ၂၁.၁၁.၂၀၁၂ ေန႕က လက္လုပ္ေတာင္ေက်ာင္းသို႕တေခါက္ေရာက္ခဲ့ျပန္ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဆရာေတာ္ ဦးေခမာလည္း ဆြမ္းဘုန္းေပးေနျပီ။ က်မလည္း ဦးေဗာဓိအရွင္သူျမတ္ေရာက္လာခိုက္ တခုခုလွဴျခင္ရာ က်မတို႕ကားဆရာေလးက ကထိန္အတြက္ ထီး၀ယ္ျခင္သည္ဆုိက လမ္းမွဆိုင္တဆိုင္ တြင္ ၀င္၀ယ္သျဖင့္ က်မလည္း အလ်င္းပိုသင့္သြားရာ ေခါက္ထီးေလးတေခ်ာင္းကို သံဃာ့ဂုဏ္ရည္မွတ္လွဴမည္ဆိုကာ ၀ယ္လာခဲ့ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ဆရာေတာ္ ဦးေဗာဓိအရွင္အား မေႏွာက္ယွက္လိုသျဖင့္ ဆရာေတာ္ ဦးေခမာထံတြင္သာ လွဴဒါန္းထားခဲ့ပါသည္။ က်မလည္း ေနျပည္ေတာ္ ေျပးရပါသည္။ ဆရာေတ ္ာ ဦးေဗာဓိ (အရွင္ ကၠဳႏၵာစရိယ)ကား ေန႕ခင္း (၁၀)နာရီတြင္ မိထၱီလာသို႕ေရာက္ရိွ ေနျပီး ယေန့ညတြင္ ေညာင္ဦးေရႊစည္းခံုတြင္ တရားေဟာၾကားမည္ျဖစ္ပါသည္။
ဆရာေတာ္နွင့္ ယခင္ေန့က စကားစမည္ေလွ်ာက္မိရာ ဆရာေတာ္မွ ၄င္း၏စာအုပ္မွ စာမ်ားအား က်မ၏ဘေလာ့တြင္ တင္ခြင့္ျပဳခဲ့ပါသည္။ အလားတူ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ တရားေတြတင္ထားသျဖင့္ အမ်ားဖတ္ရသည္ဟုဆုိလာသျဖင့္ က်မမွာ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္မိပါသည္။
ယခုတေလာတြင္လည္း က်မဘေလာ့အားဖတ္ေနၾကဟုယူဆရေသာ ပရိသတ္မ်ားသည္လည္း ဆက္တုိက္လုိ ဖတ္ရွုေနၾကသျဖင့္ က်မအေနနွင့္တင္ရက်ဳိးနပ္သည္ဟုပင္ဆိုလိုပါသည္။
က်မသည္ ဘ၀အခက္အခဲမ်ားစြာကိုရင္ဆုိင္ရခဲ့သူျဖစ္ပါသည္။ ထုိသို႕ကုသိုလ္ယူရျခင္းကိုလည္း မ်ားစြာေၾကနပ္မိပါသည္။ တစ္ဦးတည္းေနသည့္အျပင္ သူတပါး၏ေခ်ာက္တြန္းျခင္းကို မၾကာခဏခံရသူ ျဖစ္ပါသည္။ အမ်ားစုက တပါးဂုန္းေခ်ာဂုန္းတိုက္ခံရသျဖင့္ မၾကာခဏခံလိုက္ရေသာ က်မအား သနားစရာဟု ျမင္ထားသူျဖစ္ပါသည္။
တခါကလည္း ေရႊေစတီဆရာေတာ္ဘုရား ဓူတင္ေဆာင္သည္ကို သိသျဖင့္ က်မက ဆရာေတာ္အား နိသဇ]ၨဓူတင္ေဆာင္ရျခင္းကို ပင္ပနး္သည္ဟု က်မဘက္မွ ျမင္မိသျဖင့္ က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕ယြင္းမည္ကို သတိေပးမိပါသည္။ က်မအား ဆရာေတာ္မွ နင္က ငါ့ကိုသနားေနတယ္ေပါ့။ နင့္ကိုငါက ပိုသနားေသးဟု ေျပာပါသည္။ စာဖတ္သူမ်ား မည္သည့္အဓိပ]ါယ္ေဆာင္သည္ကို မွန္းမိပါရဲ႕လား။
အက်င့္စာရဏျပင္းထန္ေသာ ဆရာေတာ္တုိ႕သည္ နိဗၺာန္ကို ၾကာရွည္စြာမ်က္ေမွာက္ျပဳၾကသည္။ ဓူတင္သည္ကား ျမတ္စြာဘုရား၏ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအား ေလးစားစြာလုိက္နာျခင္းျဖင့္ ေဆာင္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ေငါက္သည္ကို ခံရသည္ကားလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ ဘာေၾကာင့္ဆို က်မက စပ္စု တတ္သည္ေလ။
ယခုလည္း က်မကို သနားၾကသည္။ က်မဘ၀သည္ခက္ခဲသည္။ အတုိက္အခံမ်ားသည္။ စကားတတ္သူေတြ၏ ေဂ်ာက္ခ်မွုေတြကို ဘုမသိဘမသိခံလုိက္ရတာက မ်ားမ်ား။ ဘာလို႕ဆို က်မတို႕က လူၾကီးေတြအနားကို သူမ်ားအေၾကာင္းသြားမေျပာတတ္။ ကိုယ့္ကိုလုပ္လည္း ခံလိုက္ရတာက မ်ားသည္။
ဆရာေတာ္ရဲ့ ဓမၼစာစုေလးကို လည္း က်မမေန႕ကတင္ထားပါသည္။ ပန္းတိုင္မေရာက္မျခင္း တကယ္မေတာ္ေသးပါ။ ပန္းတုိင္က်မကားမေရာက္ေသး။ သို႕ျဖစ္ရာ က်မသည္ တကယ္ေတာ္ေသာ စာရင္းတြင္ မပါပါ။ သို႕ေသာ္အမွန္ေခ်ာ္ေနေသာ စာရင္းတြင္လည္း က်မမပါပါ။
သို႕ေၾကာင့္ က်မသည္ က်မကို သနားသူမ်ားကို ေလးစားစြာၾကိဳဆိုလိုက္ပါသည္။ ေရႊေစတီဆရာေတာ္က က ငါကနင့္တို႕ကိုပိုေတာင္သနားေသးဆိုသကဲ့သို႕  ပင္စင္လည္းယူကုန္ၾကျပီ ပင္စင္လည္းနီးကုန္ၾကျပီ အခုထက္ထိ သူမ်ားေတြကို လုပ္သူကလုပ္ၾကတံုး အသက္ေတြကလည္း ၅၀ ေက်ာ္ျပီ ကေန့အထိလည္း ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေနေနၾကတံုး
ဘ၀တန္ဘိုးကို ငယ္ငယ္မွာ သိေအာင္လုပ္ျခင္းက အေကာင္းဆံုးပါ။ ဒီလိုသိဘို႕လည္း ပါရမီေကာင္း အခံေကာင္း ပတ္၀န္းက်င္ေကာင္း အကုန္လိုအပ္ပါတယ္သလို ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း ေလာကုတၱရာမွာ စိတ္ခ်ရေအာင္ လုပ္ဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ အားလည္းထုတ္သင့္ပါတယ္။ ေရႊေစတီဆရာေတာ္ကို က်မယခုစာစုျဖင့္ ကန္ေတာ့ရင္း ငါကနင္တို႕ကိုပိုေတာင္သနားေသး ဆိုတဲ့အတုိင္း တကယ္တန္းသနားစရာေကာင္းေနတာက က်မတို႕ပါလို႕