တပင္တည္းဆိုရင္ လဲွေအာင္တိုက္နုိင္လုိ့ ဘယ္သြားသြားသံဃာအျခံအရံထား

မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးမွ သံေ၀ဂဆရာေတာ္ အရွင္ေသာမအား ၾသ၀ါဒေပးစကားမ်ားမွ ေကာက္နွုတ္ခ်က္
တပင္တည္းဆိုရင္ လဲွေအာင္ ေထာင္ျပီးေက်ာ္ေအာင္တိုက္နုိင္တယ္။ အဲဒါ ဓမၼပဒကေပးတဲ့ဥပမာ။ အပင္ကြ်တ္ေအာင္တုိက္တတ္တယ္ေနာ္။ ဒါနျခံရံ သံဃာေတာ္မ်ား၏အျခံအရံထားေနာ္။ အုပ္လိုက္ဆိုေတာ့
မ်ွခံရေတာ့ သက္သာတာေပါ့့ဘုရား။ အဲဒါ သံဃာေတာ္ၾကီးမ်ားရဲ့ အျခံအရံထားေနာ္။ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးၾကေတာ့ တျပည္လံုးပင့္ရာလိုုက္တာ။ အဲဒီမွာ သိကၡာအၾကီးဆံုး ဘယ္ေက်ာင္းဆုိတာေမးရလိုက္တာ။ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ့သိကၡာထက္ၾကီးတဲ့ဆရာေတာ္ၾကီးကို ေမးျပီး အဲဒီေက်ာင္းသြားျပီး ၾသ၀ါဒခံယူလိုက္တာဘဲဘုရား။ ဘယ္သြားသြားထားေနာ္။ နိ၀ါတ ကလည္းျဖစ္သြားေရာ။သံဃာေတာ္အေပၚၾကည္ညိဳရာလည္းေရာက္တာေပါ့ဘုရား။
(အနိစၥလကၡဏာေလးဘဲျမင္ေတာ့ ဘာလုပ္ရမလဲဘုရား။ သိမ္ေမြ႕သြားျပီး။ ဘာမွမရိွဘူး သိေနတာေလးရိွတယ္။ )
သိတာေလးရိွတာ ရုပ္မဟုတ္ေသာ္လည္း နာမ္ကို သိေနရတာ။ တက္လည္းၾကည့္ေနရမွာ ။ ဒီထက္နုတာအထိ တက္ေနဦးမွာပါေပါ့။ အားေကာင္းရင္ ဘာရွုရွု လစ္ကနဲဆုိေပ်ာက္သြားတယ္။ သိစရာေလးက်န္ေနရင္ ၾကည့္စရာမရိွဘူး။သိတာေလးက်န္ေနရင္ သိတယ္ သိတယ္ေနာ္ အမွတ္ပါမ အမွတ္မပါရင္ ေတြေနတတ္တယ္။ အမွတ္ပါမွ တက္တာေနာ္။ စိတ္ကေလးနုနုက်န္ေနရင္ ရူေနရမွာဘဲေလ။ သမာဓိဘက္ကအားေကာင္းျပီး ပညာဘက္ကသာရင္ တဘီးလိမ့္က်န္ေနမယ္။ ေကာင္းကင္တက္ေနရသလို တခါတေလ သိယံုေလး တခါတေလ သိသလို မသိသလို အရူပစ်ာန္နဲ့ ဆန္ဆန္ေတြအထိတက္ေနတတ္တယ္။ ရုပ္ဘက္ကကုန္ေသာ္လည္း နာမ္ဘက္က က်န္ေနလို့ သမာဓိအားေကာင္းျပီး ပညာဘက္က မလိုက္နုိင္လို့ သိအားက ဒလဇပ္ျဖစ္သြားျပီ ၾကားမွာ သိရာက ျပတ္က်တတ္တယ္။ ရုပ္နာမ္ျဖစ္ပ်က္ျမင္ရာကေန ဖင္ထိုင္ျပန္က်တတ္တယ္။ ျဖစ္ပ်က္ရုပ္ျပန္ျမင္တယ္။ ဒုကၡေပးတာက နိေ၀နရေတြဘာေတြေျပာမေနနဲ့ အေတြးဘဲ။ အေတြးက ေသးေသး ေလး စိပ္စိပ္ကေလးနဲ့က်န္ေနတတ္တယ္။ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ လမ္းဆံုးတာ၊ မဆံုးတာကိုယ့္တာ၀န္မဟုတ္။ ရွဳ့ရမွာကိုယ့္တာ၀န္