ဆရာနွင့္လူၾကီးထဲမွ က်မတန္ဘိုးထားေသာ မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ဒကာ၊ က်မ၏ဆရာႏွင့္ဇနီး

က်မဘ၀တြင္ လူၾကီးမ်ားစြာၾကံဳဘူးူေတြ႕ဘူးပါသည္။ တခ်ဳိ့ေသာ လူၾကီးမ်ားသည္ ဆရာသမားေကာင္းမ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ မိမိတပည့္သားေျမးအေပၚ ညွာတာစိတ္ရိွသကဲ့သို့ ေမတၱာျဖင့္ဆက္ဆံျခင္း၊ သြန္သင္ဆံုးမသင့္သည္ကိုဆံုးမျခင္း၊ ကူညီျခင္းမ်ားျပဳခဲ့တတ္သည္လည္းရိွသလို॥
တပည့္မ်ားအေပၚတြင္ လိုတာရမွ သင့္အတြက္ေကာင္းေသာတုန့္ျပန္မွဳမ်ဳိးကိုေပးမည္ဆုိသည္ကို ထုတ္ေဖာ္မေျပာေသာ္လည္း ပညာတတ္သညာတတ္ ဥာဥ္မ်ဳိးစံုသံုးကာ ညစ္က် ေထးက် ေပၾကံက်ေအာင္လုပ္ တတ္၊ အာဏာရိွခိုက္ သူတပါးဘ၀တိုင္ထိခုိက္ေအာင္ လုပ္တတ္ၾကေသာ လူၾကီးမ်ဳိးလည္း ရိွၾကေပသည္။
မိမိ မေၾကနပ္လ်င္ မေၾကနပ္သလို မရလ်င္မရသလို ရဘက္သို့ စိုက္စိုက္လိုက္ေသာ လူၾကီးမ်ားအားလည္း ေတြ႕ရပါသည္။ ရပိုင္ခြင့္မ်ား အား ညစ္ျပီးပိတ္ပင္ေသာ လူၾကီးမ်ားကို လည္း ေတြ႕ၾကံဳခဲ့ရပါသည္။ ထုိၾကားထဲတြင္ အင္မတန္မွစိတ္ထား ခ်စ္စရာေ ကာင္းေသာ၊ ေမတၱာစိတ္ၾကီးမားေသာ ဆရာေကာင္းသမားေကာင္းမ်ားကိုလည္း ၾကံဳခဲ့ရပါသည္။ ထိုဆရာေကာင္းသမားေကာင္းမ်ားထဲတြင္ သာသနာေတာ္ကိစၥမ်ားကို ပါ၀င္ေစျပီး၊ ကုသိုလ္ရရိွေအာင္ နည္းေပါင္းစံု ေဒါင့္စံုမွ ကူညီပံ့ပိုးေပးေသာ ဆရာနွင့္ဇနီးမိသားစု တစုရိွပါသည္။ ထုိမိသားစုကား မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ရဟန္းတကာေျခာက္ဦးထဲမွ တစ္ဦးျဖစ္ေသာ ေဒါက္တာျမသြင္နွင့္ဇနီးေဒၚခင္ခင္ေဆြမိသားစုျဖစ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ဆရာ့အား သြင္ၾကီးဟု လည္းေကာင္း၊ ေဒၚခင္ခင္ေဆြအား ေဆြၾကီးဟုလည္ေကာင္းေခၚေလ့ရိွသလို ဆရာ့သားျဖစ္သူအား ေက်ာ္ထင္ဦး(ဆယ္ျပားၾကီး)ဟု နွစ္လိုဘြယ္ ျပံဳးကာရႊင္ကာ ေခၚခဲ့သူ၊ မိသားစုျဖစ္ပါသည္။ ဆရာ့မိသားစုေကာင္းမွုေၾကာင့္ က်မသည္ ဆရာေတာ္ၾကီး သီတင္းသံုးရာ ေနရပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအား ေရာက္ရွိျခင္း၊ အျခားေသာ ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ားစြာသို့ ေရာက္ရွိျခင္းနွင့္ ကုသိုလ္ျပဳလုပ္ခြင့္ရျခင္းမ်ားကို မ်ားစြာရရိွခဲ့ရသူျဖစ္ပါသည္။
တခါက လူၾကီးတစ္ဦးမိသားစုနွင့္ က်မသည္ မဟာစည္ရိပ္သာတြင္ တရားထိုင္ရင္းဆံုျဖစ္ၾကပါသည္။ တရားရိပ္သာမွ ရက္ေစ့ျပီးထြက္ေသာ္ ထိုလူၾကီးကို ရံုးကားမွလာၾကိဳ၏။ ကားမွလည္း အေခ်ာင္ၾကီးျဖစ္ပါသည္။ သို့ေသာ္ မသိသလိုလုပ္ျပီး ေရွ့တင္ပင္ မ်က္ႏွာကို ေျပာင္လိုက္တုိက္ခါ ထြက္သြားေလေတာ့သည္။
ရိပ္သာမွ ဘုန္းၾကီးက ခင္ဗ်ားတို့ဌာနကမဟုတ္လား။ ေအးဗ် ရိပ္သာလာျပီးဗ်ာ ကားလည္းအေခ်ာင္ၾကီး။ ေခၚေတာင္မေခၚဘူးဟု ဆိုပါေတာ့သည္။
ဆရာကားထိုသို့မဟုတ္ ဆရာတင္မက ဆရာ့ဇနီးသည္လည္း သိမ္ေမြ႕နုးညံ့သည္။ ဘာသာေရးေလးစားသည္။ သူတပါးကုသိုလ္ရေအာင္ တမင္လုပ္ေပးသည္။ မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးလက္လုပ္ေတာင္ရိွစဥ္ ဆရာသည္မၾကာခဏ ဆရာေတာ့္ထံသြားေလ့ရိွသည္။ သြားတုိင္းလည္း လိုက္ျခင္သူမ်ားကို ေခၚသြားေလ့ ရိွသည္။ ငါထမ္းေခၚရတာမွ မဟုတ္တာ ကားကအေခ်ာင္ၾကီး သူတို့ေတြလည္း ကုသိုလ္ရပါေစဟာဟုအျမဲေျပာ ေလ့ရိွသည္။ ဆရာကားဆရာေတာ္ၾကီးအားခ်စ္ၾကည္ညိဳသည္မွာလည္း ေျပာဘြယ္မရိွ ဘယ္အရပ္သို့ေရြ႕သြားသည္ဆုိသည္နွင့္လိုက္သြားေတာ့သည္။ ေတြ႕ေတြ႕မေတြ႕ေတြ႕ ၊ ဖူးရရ မဖူးရရ ဂရုမထား။ ဆရာေတာ္ရိွရာအရပ္သို့အေရာက္သြားေတာ့သည္။ ယခုလည္း ေရႊဘို က်ီက်င္းမွ (၈)မိုင္ေ၀းေသာ ေနရာတြင္ သီတင္းသံုးေနေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးအား ကမူေလးေပၚမွ မွုန္ျပျပျမင္ရေသာ ေက်ာင္းေလးအား ဖူးခဲ့ရသည္ဟုဆိုပါသည္။
က်မသည္ ယခုစာစုျဖင့္ က်မ၏ေက်းဇူးရွင္မ်ားျဖစ္ေသာ ဘာသာေရးတြင္ ကုသိုလ္မ်ားစြာရေအာင္ပံ့ပိုးေပးသြားေသာ ယခုထက္တုိင္သြန္သင္ဆံုးမေပးေနေသာ ဆရာနွင့္ဆရာဇနီးအား ဂုဏ္ျပဳေရးသားလုိက္ရပါသည္။ ေမတၱာတရားၾကီးမားေသာ မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ သာ၀က ပီသပါေပစြဟု။ ဆရာတို့မိသားစု ျပဳျပဳသမွွ်ကုသိုလ္ေကာင္းမွုူတို့အား သာဓု သာဓု သာဓုေခၚဆိုလ်က္